Wat Fauci privé wist over miskramen en de coronaprik

De recente vrijgave van privéberichten van Anthony Fauci, destijds een van de machtigste figuren in de Amerikaanse volksgezondheid, laat opnieuw zien hoe groot het verschil was tussen wat topambtenaren onderling bespraken en wat ze tegen zwangere vrouwen zeiden. In januari 2021 waarschuwde Fauci in een tekstbericht expliciet voor een theoretisch risico op miskraam na de tweede dosis van de mRNA-coronaprik. Publiekelijk bleef hij volhouden dat er ”geen rode vlaggen” waren. Dit is geen detail. Het gaat erom of vrouwen de volledige informatie kregen die ze nodig hadden om zelf een goede keuze te kunnen maken.

Wat de privéberichten precies zeggen

Op 25 januari 2021 schreef Fauci aan toenmalig CDC-directeur Rochelle Walensky en de latere Surgeon General Vivek Murthy dat veel mensen na de tweede dosis een stevige cytokinestorm en koorts krijgen. ”Dit zou theoretisch in verband kunnen worden gebracht met een miskraam in het eerste trimester,” zo luidde zijn boodschap. Walensky reageerde direct: ”Definitely a good point, especially after dose two.” Murthy uitte op zijn beurt verbazing over de WHO die op dat moment nog afradde om de Moderna-prik aan de meeste zwangere vrouwen te geven, omdat dat ”potentially quite damaging to public confidence” zou zijn.

Deze berichten werden in augustus 2026 openbaar gemaakt door senatoren Rand Paul en Ron Johnson, die de telefoon van Fauci onder de loep namen. Ze maken deel uit van tienduizenden berichten die jarenlang buiten het zicht van het publiek bleven.

Wat er tegelijkertijd in het openbaar gebeurde

Kort na deze privé-uitwisseling verklaarde Fauci in een livestream met JAMA dat de FDA tot dan toe ”geen rode vlaggen” had gezien bij zwangere vrouwen. Later beweerde hij dat tienduizenden vrouwen waren gevolgd en dat er ”geen enkele aanwijzing” was voor extra problemen. Zwangere vrouwen kregen stevig het advies om zich te laten prikken. De boodschap was eenduidig: de prik is veilig, de infectie is gevaarlijk, en aarzelen is onverantwoord.

Die publieke geruststelling stond haaks op de interne discussie. Zwangere vrouwen waren niet meegenomen in de oorspronkelijke proeven. De data die er wél waren, kwamen vooral uit registratiesystemen zoals V-safe, waarbij de meeste vrouwen die al een uitkomst hadden al in het derde trimester waren geprikt. Vroege zwangerschappen waren nog beperkt gevolgd. Toch werd de boodschap van ”geen verhoogd risico” breed uitgedragen.

Waarom koorts en cytokinestorm relevant zijn

Koorts in de vroege zwangerschap is geen onschuldig verschijnsel. Het lichaam reageert dan sterk, en die reactie kan de omgeving van de embryo verstoren. Artsen weten al langer dat een flinke koorts in de eerste weken een verhoogd risico op problemen kan geven. De mRNA-prikken stonden er juist om bekend dat de tweede dosis bij veel mensen een stevige immuunreactie met koorts opleverde. Fauci noemde dat zelf in de privéberichten. Dat dit theoretisch een probleem kon vormen, was dus geen wilde speculatie van critici, maar een overweging die bij de hoogste ambtenaren zelf leefde.

Toch bleef die nuance grotendeels achterwege in de communicatie naar zwangere vrouwen. In plaats daarvan werd de nadruk gelegd op de gevaren van een corona-infectie tijdens de zwangerschap, terwijl de mogelijke bijwerkingen van de prik zelf werden gerelativeerd of weggezet als complotdenken.

De rol van Big Pharma en de haast van de crisis

De coronaprikken werden in recordtijd ontwikkeld en goedgekeurd onder noodprocedures. Zwangere vrouwen, een kwetsbare groep, stonden niet centraal in de onderzoeken. Big Pharma had er belang bij dat zo veel mogelijk mensen de prik namen, inclusief zwangere vrouwen. Overheden volgden. Wie twijfelde, werd al snel weggezet als onverantwoordelijk of ”anti-vax”.

Dat is precies het moment waarop vrouwen niet meer volledig geïnformeerd konden toestemmen. Vrouwen kregen te horen dat de prik veilig was, terwijl de mensen die de boodschap uitzonden onderling nog spraken over theoretische risico’s op miskraam. Later verschenen studies die geen verhoogd risico vonden. Die studies hebben echter hun eigen beperkingen: ze zijn grotendeels observationeel, de gegevens over het eerste trimester blijven dunner, en de context van de crisis maakte onafhankelijke kritiek moeilijk. Wanneer de hoogste ambtenaren privé al een risico benoemen en publiek zwijgen, is wantrouwen terecht.

Wat vrouwen wél kunnen doen

In plaats van te vertrouwen op een snelle prik waarvan de risico’s in de vroege zwangerschap nooit grondig in proeven zijn onderzocht, is het verstandiger om de eigen weerstand op een natuurlijke manier te versterken. Een goede voeding met voldoende eiwitten, gezonde vetten, groenten en voldoende vitamine D, vitamine C en zink ondersteunt het immuunsysteem. Voldoende slaap, beweging in de buitenlucht en stressbeperking helpen eveneens. Bij koorts of ziekte is het belangrijk om de temperatuur in de gaten te houden en zo nodig tijdig te koelen, juist in de eerste weken van de zwangerschap.

Zwangere vrouwen verdienen volledige openheid, niet een geruststellend verhaal dat later door privéberichten wordt tegengesproken. De vrijgegeven teksten van Fauci laten zien dat de twijfel er al vroeg was. Dat die twijfel niet openlijk met het publiek is gedeeld, is een serieuze zaak. Het onderstreept opnieuw dat vertrouwen in Big Pharma en overheidsinstanties tijdens de coronaperiode niet vanzelfsprekend was, en nog steeds niet is.

Aanbevolen boek: Onzichtbare neprampen en verzonnen onheil

Patrick Moore was een van de grondleggers van Greenpeace. Hij vertrok in 1986 omdat de organisatie volgens hem steeds meer politieke agenda’s volgde in plaats van wetenschap. Na diepgaand onderzoek veranderde hij van mening over kernenergie: hij ziet het nu als de schoonste en goedkoopste energiebron. Ook concludeert hij dat er geen overtuigend bewijs is dat de mens de huidige klimaatverandering veroorzaakt.

In dit boek ontmaskert Moore de angstcampagnes die steunen op onzichtbare of verre fenomenen zoals CO2, ijsberen en koraalriffen. De gewone burger kan die claims niet zelf controleren en moet vertrouwen op activisten, media en politici met belangen. Moore stelt dat de recente stijging van CO2 juist gunstig is, omdat de niveaus rond 1900 historisch laag en gevaarlijk waren.

Hij plaatst de klimaatdiscussie in historisch perspectief en toont aan dat vijftig jaar doemscenario’s niet zijn uitgekomen. De angst is volgens hem onnodig en vooral winstgevend voor wie de campagnes voert.

Wat je o.a. kunt leren uit dit boek:

• Er is geen wetenschappelijk bewijs voor de aanname dat de mens verantwoordelijk is voor de wereldwijde klimaatverandering.
• Er is geen bewijs voor de herhaalde suggestie dat we in een klimaatcrisis zitten. Het gaat juist heel goed met de aarde.
• Er is geen correlatie tussen CO2-gehalten en de gemiddelde temperatuur op aarde. Al Gore had het fout.
• ‘Groene stroom’ is helemaal niet groen, maar vormt een enorme belasting voor het milieu. Fossiele brandstoffen, kernenergie, afvalverbranding en hout zijn veel betere alternatieven dan de onbetrouwbare wind- en zonne-energie.
• De huidige stijging van het CO2-gehalte is bijzonder goed nieuws voor planten en dieren en zorgt al tientallen jaren voor een wereldwijde vergroening. CO2 moet gevierd worden, niet gevreesd.
• Er is een grotere verscheidenheid aan dier- en plantensoorten op aarde dan ooit eerder gemeten is.

Klik HIER voor een inkijkexemplaar.

Bronnen:

• New England Journal of Medicine; doi:10.1056/NEJMoa2104983; “Preliminary Findings of mRNA Covid-19 Vaccine Safety in Pregnant Persons”; https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2104983
• Human Reproduction; doi:10.1093/humrep/dead036; “The risk of miscarriage following COVID-19 vaccination: a systematic review and meta-analysis”; https://academic.oup.com/humrep/article/38/5/840/7043098
• The Lancet; doi:10.1016/S0140-6736(02)11514-0; “Fever in pregnancy and risk of fetal death: a cohort study”; https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12443593/
• Pediatrics; doi:10.1542/peds.2013-3205; “Systematic Review and Meta-analyses: Fever in Pregnancy and Health Impacts in the Offspring”; https://publications.aap.org/pediatrics/article-abstract/133/3/e674/32335